เส้นกั้นบางๆ ระหว่าง ความรัก(แท้) กับ ความหลง(รักเทียม)

เส้นกั้นบางๆ ระหว่าง ความรัก(แท้) กับ ความหลง(รักเทียม) เชื่อว่าหลายคนคงเคยสงสัยว่า แท้จริงแล้วความรักคือความรู้สึกเช่นไรกันแน่ ? “รัก” กับ “หลง” มีแค่เส้นบาง ๆ คั่นระหว่างกลางเท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ยากเกินไปนักที่จะแยกออกจากกัน “ความรัก”นั้นเป็นสิ่งที่ดีงามเป็นการมองเห็นความดีของกันและกัน เกิดความอิ่มเอิบยินดีเมื่อคนที่เรารักมีความสุขไม่ว่าเขาจะมีความสุขเองหรือเราช่วยทำให้เขามีความสุข เมื่อคุณมอบความรักให้ใครสักคนแล้ว ทัศนคติ ความชอบ ไลฟ์สไตล์ จะเป็นตัวดึงดูดให้ทั้งสองฝ่ายเข้าหาและใกล้ชิดสนิทสนมจนกลายเป็นความรู้สึกดี ๆ ในที่สุด หากคุณตกหลุมรักใครอย่างจริงจังไปแล้ว คำว่า หึงหวง อิจฉา หรือความสัมพันธ์ที่ไม่มั่นคงจะหายไปทันที เหลือแต่ความห่วงหาอาทร ปรารถนาดีต่อกันและกัน หรือแค่อีกฝ่ายยิ้มได้ก็ทำให้คุณมีความสุขได้แล้ว แตกต่างจากความหลงใหลที่มักจะเริ่มจากการต้องการ เสน่หาในเรือนร่าง รูปกายภายนอก และหน้าตาของอีกฝ่ายเป็นสำคัญ อีกทั้งความหลงยังเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดความเห็นแก่ตัว ไม่อาจทนเห็นอีกฝ่ายให้ความรักกับใครได้ แม้จะเป็นคนสนิท เช่น เพื่อนหรือคนในครอบครัวก็ตาม ในการพยายามที่จะแยกความรักแท้กับรักเทียม คุณควรคำนึงถึงสิ่งต่างๆดังต่อไปนี้ รักแท้ค่อยๆก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ VS รักเทียมเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ความรักแท้ย่อมต้องการ “ เวลา “ รักแท้ไม่ใช่สิ่งที่จะมีขึ้นโดยทันทีทันใด หรือไม่ใช่เป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆอย่างหนึ่ง ซึ่งบังเอิญผ่านเข้ามาในชีวิต ความซาบซึ้งในคุณค่าของกันและกันทำให้รักแท้ค่อยๆก่อตัวขึ้น รักแท้จึงต้องการเวลาในการที่จะเติบโตขึ้นมา ส่วนความหลงนั้นอาจเกิดขึ้นโดยรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ และมักเนื่องจากความรู้สึกส่วนตัวชั่วขณะ เช่น เกี่ยวกับความสวยหรือความสงบเสงี่ยมหรือจากคุณสมบัติบางอย่างที่คิดหรือได้ยินกิตติศัพท์ว่าผู้นั้นมีอยู่หรือจากการรีบร้อนประเมินคุณค่าของกันและกันเร็วเกินไป เช่นได้พบปะกันเพียงครั้งสองครั้งเท่านั้น อีกประการหนึ่งที่เกิดขึ้นอยู่เสมอก็คือโดยแรงเชียร์จากคนรอบข้าง รักแท้อดทนต่อกันและกันเสมอและทำสิ่งดีๆให้กัน VSรักเทียมกระทำไปตามอารมณ์และทำสิ่งดีๆให้ตัวเอง […]