เมื่อสัญญาณของความเข้าใจขาดหาย

     ‘ความรักเพียงอย่างเดียวไม่ใช่เครื่องยึดเหนี่ยวที่จะทำให้คนสองคนใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้ตลอดไป การรักกันอย่างเข้าใจต่างหากที่จะเป็นวัตถุดิบอันทรงคุณค่าซึ่งจะช่วยเหนี่ยวรั้งความรักแน่นหนาไม่ให้ห่างจากเราไปไหน’                 อาจมีหลายครั้งที่เรากับคนรักมักรู้สึกตรงกันว่าเมื่อคบกันนานขึ้นเรื่อยๆ ระดับของความเข้าใจกันเริ่มส่งสัญญาณขาดหายหรืออาจส่งสัญญาณน้อยลง เวลาที่อีกฝ่ายกลับบ้านดึก อีกคนก็เป็นห่วงและคิดมากไปถึงเรื่องอื่นว่าเขาจะนอกใจเราหรือเปล่า ถ้าไม่นอกใจแล้วเหตุผลที่ว่าจะไปต่อกับเพื่อนหลังเลิกงานทำไมจึงมีมาเข้าหูเราบ่อยๆ เวลาที่โทรหาแล้วเขาไม่รับสายหรือพบว่าปิดโทรศัพท์ บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาจะอยู่กับใครคนอื่นไหม ทั้งที่… ก่อนหน้านี้เขาก็บอกกับเราว่ากำลังเดินทางไปประชุมที่ต่างจังหวัด หรือติดธุระอื่นที่ต้องไปทำต่อ มีสิทธิ์เป็นไปได้จริงไหม ที่สัญญาณระหว่างการเดินทางจะขาดหายไป เป็นไปได้ใช่หรือเปล่า… ที่แบตฯ ของเขาจะหมดกะทันหัน                 ใช่… เหตุผลทุกอย่างของความรักสามารถเป็นไปได้ด้วยกันทั้งนั้น และนั่นจึงทำให้เรามานั่งคิดอย่างกังวลใจอยู่ตลอดเวลาอย่างคนแบกรับความทุกข์ โดยอาจลืมว่า ‘ถ้าเราไม่สบายใจแบบนี้นั่นเท่ากับเรากำลังขาดความไว้วางใจในตัวคนรัก ถ้าเรามองแต่คนรักในแง่มุมลบเท่ากับหัวใจของเรากำลังขีดฆ่าความสุขให้ตายลงจากชีวิต’     เมื่อเจอหน้ากันเราจึงสรรหาเรื่องมาทะเลาะจนบานปลายใหญ่โต ความรักจึงไร้ซึ่งความเข้าใจและไว้วางใจต่อกัน ถ้าเรารักกันบนความหวาดระแวงและไม่เคยคิดทำความเข้าใจในเหตุผลใดเลย เรานั่นแหละที่จะกลายเป็นทุกข์แต่เพียงผู้เดียว ถ้าเราตั้งใจฟังเหตุผลของเขาให้ดีไม่ว่าเขาจะติดธุระ…มีงานต้องทำต่อ แบตโทรศัพท์หมด หรืออาจจะอยากไปหาทักทายเพื่อนฝูงหลังเลิกงานบ้าง เหล่านี้ก็ไม่ใช่เรื่องผิดจริงไหม เหล่านี้…ก็เป็นสิทธิ์ที่เขาควรมีใช่หรือเปล่า                   หากที่ผ่านมาเราไม่เคยมอบอิสระต่อกัน บนทางเดินความรักก็อาจถูกขวางกั้นด้วยกำแพงหนาที่เราสร้างขึ้น อย่าลืมว่าความรักที่ไร้ซึ่งอิสระ ไม่ต่างจากอะไรจากนกสองตัวที่ถูกคุมขังอยู่ในกรงแคบตลอดเวลา และหัวใจของมนุษย์ก็เปรียบดั่งนกที่มีชีวิต มีตัวตน มีความฝันและหัวใจที่ปรารถนาจะโบยบินอย่างอิสระ นกสองตัวมีความรักต่อกันได้หากก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องกักขังตัวเองอยู่แต่ในกรงแคบด้วยกันเสมอไป                 เช่นกันกับมือที่สวมจับกันอย่างแน่นหนา นานไป… ย่อมทำให้เกิดความอึดอัด หากเราอยู่ท่ามกลางสองมือนั้นเราอาจหายใจไม่ออก ดังนั้น ปล่อยให้อากาศถ่ายเทบ้างดีไหม คลายมือที่สวมกันให้อากาศพัดผ่านอย่างเบาบาง […]