กับคนที่ไม่สมควรรัก บางทีก็ควรปล่อยเขาไป

กับคนที่ไม่สมควรรัก (ใยไหม)           อย่าปล่อยให้เราเคยชินกับความรู้สึกว่า เมื่อรักก็ต้องได้มา จนลืมไปว่า…บางทีแม้จะรัก ก็ควรปล่อยเขาไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าการมีเขาทำให้เราต้องเดินลงไปในบ่อน้ำอันตรายและต้องตายแน่ ๆ            “รักออกแบบไม่ได้” ฉันเชื่อว่าถ้าคนรุ่นราวคราวเดียวกับฉันได้ยินวลีนี้ จะต้องนึกถึงภาพยนตร์ไทยที่โด่งดังมากเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งเรื่องราวคร่าว ๆ ของภาพยนตร์เรื่องนี้ เล่าถึงเพื่อนสนิทกลุ่มหนึ่งที่รักกันมาก หากแต่ความผูกพันต้องวุ่นวาย ด้วยความรักที่ไม่ลงตัว จนสุดท้ายต้องกลายเป็นโศกนาฎกรรมในหมู่เพื่อน            ทั้งที่รู้ว่ารักกันแล้วจะทำให้เกิดปัญหา แต่เพราะคนเราต่างออกแบบความรักให้เป็นไปตามหัวใจของเราไม่ได้ สุดท้ายเราก็ต้องยอมอ่อนข้อให้กับหัวใจ ยอมให้เรื่องเศร้า ๆ ทุกอย่างเกิดขึ้นมา เพราะเราไม่อาจควบคุมหัวใจของเราให้เลิกรัก หรือรักใครได้จริง ๆ            ตอนดูภาพยนตร์เรื่องนี้ครั้งแรก ฉันชอบและรู้สึกมันโดนใจเข้าอย่างจัง ฉันรู้สึกทันทีเลยว่า…ใช่เลย!!! ความรักเป็นสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุมทุกอย่าง เหมือนกับที่เราไม่อาจสั่งตัวเองให้กลั้นหายใจได้ หรือสั่งให้สมองเราหยุดคิด หรือห้ามไม่ให้เลือดในตัวเราหยุดไหลได้ แม้ว่าทั้งหมดนั้นจะเกิดขึ้นในร่างกายเราแท้ ๆ            ทุกวันนี้…ฉันก็ยังมีความเชื่ออย่างนั้นอยู่เสมอ เชื่อว่าความรักอยู่เหนือการควบคุมของเรา หากเรารักใครสักคน ต่อให้มีล้านเหตุผลที่ควรเลิกรัก เราก็ไม่อาจเลิกรักหรือหยุดหยุดคิดถึงเขาได้สักครั้ง และนั่นก็ทำให้ฉันเข้าใจว่า…เวลาที่เห็นใคร ๆ ร้องไห้ให้กับคนรักที่ใจร้าย เห็นคนที่ไม่อาจตัดใจจากการรักคนที่มีเจ้าของแล้ว หรือสั่งตัวเองให้เลิกรัก คนที่เรารู้อยู่แก่ใจว่าไม่สมควรรัก นั่นเป็นเพราะ…เราดันไปตกหลุมรักคนที่ไม่สมควรไปรัก จนถอนตัวไม่ขึ้น!!!           เหมือนเพื่อนของฉันคนหนึ่ง แม้พยายามสักกี่ครั้งที่จะไม่แพ้ทางผู้ชายประเภทปากหวาน […]